September 11, 2010
Degisiklikler
Hayatimda bir cok konuda degisiklige(en azindan fikir olarak) gittigim bu donemde, blogumunda sablon ve arka planini degistirmeye karar verdim. Siyah her zaman daha cok sevmisimdir.
August 26, 2010
Herseye Alerjim Var!!!
Herseye Alerjim Var!
Yok yok ironik bir baslik degil. Yine birine dalasmayacagim. Gercekten herseye alerjim var benim. Kucuklukten beri boleydim ben. Bir baslardi burnum akmaya kimse durduramazdi, kis olunca annem usumiyim diye yataga yun bahtaneyi orterdi hapsirmaktan gozlerim siserdi, evde halifleks var diye astim krizi gecirirdim, kedimiz kendisine olan alerjim yuzunden evi terketmek durumunda kaldi, bahar aylarinda polen var diye bahcede oynayamazdim, cok kahkaha artinca bile hastanelik olurdum ben…
Buyuk kismi gecti ama yinede herseye alerjim var benim. Ozelliklede kedilere ve agir parfum kokularina, sabahlari da yaz nezlesi dediklerinden, ya da saman mi ne ise…Ama sabahlari genelde hapsiririm.
Uykuya duskun bir insan oldugum icin uyanmam ve evden cikmam gereken saat araligi 10 dakikaya kadar dusene kadar yataktan kalkmam, sonrada ayaklarim gotume vura vura dolmusa binmek uzere sokagin basina kosarim. Genelde olan da bu arada olur. Evden cikarken parfumu fis fis sikip burnuma kacirmayi basardigim sabahlarda korkunc bir yolculuk beni bekliyor olur.
Dolmusa binip arka dortluge yerlestigimde burun diregim sizlamaya baslar. Dolmustaki diger insanlarin parfumlerinin kokusu benimki ile karisinca artik durum kacinilmazdir. Hele hele ucuz erkek parfumleri, bir de dolmusta o cam agaci seklinde allah kim icad ettiyse umarim yasli bir cam agaci golgesinde ebedi dinlencesine baslamistir, varsa demeyin keyfime. Ilk hapsirik o kadar ani gelirki hani tek elinizle cantandan mendil cikartmaya calisirken tek elizi de agziniza goturmeyi demeye firsat kalamdan gelen hapsirik...o iste. Bu ilk sert hapsirik sonucunda 1. Ya yan tarafinizda outuran diger yolculara salya sicratmak suretiyle hayatinizda olmadiginiz kadar yerin derinliklerine girersiniz, 2. Cam kenarinda oturuyorsaniz ve keza dogu elinizi agziniza goturduyseniz camlari bir yikamis olursunuz. Ben ikisinide tecrube ettim gercekten tavsiye etmem.
Hapsiriklarin ardi arkasi kesilmez ve yan tarafinizda outuran uc kurusluk pacoz kari “sofor bey cami aralayabilir miyiz?” seklinde size mikrop saciyorsun hay allahin cezasi nerden geldin oturdun yanimanin kibar versiyonunu yapistirir.
Bir kac hapsiriktan sonra burnunuz musluk gibi akmaya baslar ve kirli beyaz pecete sayiniz arttigi icin cantaniza sikistirmak ve tikistirmak suretiyle ortaligi temizlemeye calisirsiniz. Bir yandan da himkirmak dedigimiz eglemi yaparken sabah sabah herkese kabus gibi gelecek siddette sesler cikartmak zorunda kalirsiniz. Aklinizdan tek sey gecer. Allahim nolur gidecegim noktaya hemen varip su dolmustan iniyim.
Ve bomba gelir, tam hapsiricakken hapsirik geri kacar ve siz derin bir sessizligin tam ortasinda hiiihaaappp diye bir ses cikarip –suuuuu kismi gelmeden susar aayyyyy falan diye suratiniz binbir farkli sekle girmisken ortada kalakalirsiniz. Herkes size bakar. Artik cok profesyonelseniz o hapsurugu bir oksuruk ve himkirmayla bitirebilir biraz durumu toparlarsiniz. O sirada onde inen birileri olursa sizin sirada oturanlardan one gecen olur.
Selpak mendilleriniz azalmaya baslamis ve daha tasarruflu olmak adina bir mendili bir kac hapsirik ve himkirik icin kullanmaya baslarsiniz. O sirada cok sert bir tane gelir ve hapsirdiginiz anda zaten eskimis islanmis deforme olmus elinizde tuttugunuz beyaz selpak, minik beyaz konfetilere donuserek dolmusun icinde ucusmaya baslar ve civarinizdaki insanlarin uzerine dogru inise gecer, sizse zaten beyaza bulanmissinizdir, muhtemelen biyiklarinizda kasinizda ve saclarinizda minik beyaz pecete parcalari vardir…off tam rezalet
Son duraga yaklasirken artik inmek uzere olmanin sevinci ile inmek istediginizi belirten cumleyi kurarsiniz. Isiklarda inecehheeeeek var. Cikarabileceginiz en totos ses cikar ve sesiniz catlar
Olmek istersiniz!!!
Yok yok ironik bir baslik degil. Yine birine dalasmayacagim. Gercekten herseye alerjim var benim. Kucuklukten beri boleydim ben. Bir baslardi burnum akmaya kimse durduramazdi, kis olunca annem usumiyim diye yataga yun bahtaneyi orterdi hapsirmaktan gozlerim siserdi, evde halifleks var diye astim krizi gecirirdim, kedimiz kendisine olan alerjim yuzunden evi terketmek durumunda kaldi, bahar aylarinda polen var diye bahcede oynayamazdim, cok kahkaha artinca bile hastanelik olurdum ben…
Buyuk kismi gecti ama yinede herseye alerjim var benim. Ozelliklede kedilere ve agir parfum kokularina, sabahlari da yaz nezlesi dediklerinden, ya da saman mi ne ise…Ama sabahlari genelde hapsiririm.
Uykuya duskun bir insan oldugum icin uyanmam ve evden cikmam gereken saat araligi 10 dakikaya kadar dusene kadar yataktan kalkmam, sonrada ayaklarim gotume vura vura dolmusa binmek uzere sokagin basina kosarim. Genelde olan da bu arada olur. Evden cikarken parfumu fis fis sikip burnuma kacirmayi basardigim sabahlarda korkunc bir yolculuk beni bekliyor olur.
Dolmusa binip arka dortluge yerlestigimde burun diregim sizlamaya baslar. Dolmustaki diger insanlarin parfumlerinin kokusu benimki ile karisinca artik durum kacinilmazdir. Hele hele ucuz erkek parfumleri, bir de dolmusta o cam agaci seklinde allah kim icad ettiyse umarim yasli bir cam agaci golgesinde ebedi dinlencesine baslamistir, varsa demeyin keyfime. Ilk hapsirik o kadar ani gelirki hani tek elinizle cantandan mendil cikartmaya calisirken tek elizi de agziniza goturmeyi demeye firsat kalamdan gelen hapsirik...o iste. Bu ilk sert hapsirik sonucunda 1. Ya yan tarafinizda outuran diger yolculara salya sicratmak suretiyle hayatinizda olmadiginiz kadar yerin derinliklerine girersiniz, 2. Cam kenarinda oturuyorsaniz ve keza dogu elinizi agziniza goturduyseniz camlari bir yikamis olursunuz. Ben ikisinide tecrube ettim gercekten tavsiye etmem.
Hapsiriklarin ardi arkasi kesilmez ve yan tarafinizda outuran uc kurusluk pacoz kari “sofor bey cami aralayabilir miyiz?” seklinde size mikrop saciyorsun hay allahin cezasi nerden geldin oturdun yanimanin kibar versiyonunu yapistirir.
Bir kac hapsiriktan sonra burnunuz musluk gibi akmaya baslar ve kirli beyaz pecete sayiniz arttigi icin cantaniza sikistirmak ve tikistirmak suretiyle ortaligi temizlemeye calisirsiniz. Bir yandan da himkirmak dedigimiz eglemi yaparken sabah sabah herkese kabus gibi gelecek siddette sesler cikartmak zorunda kalirsiniz. Aklinizdan tek sey gecer. Allahim nolur gidecegim noktaya hemen varip su dolmustan iniyim.
Ve bomba gelir, tam hapsiricakken hapsirik geri kacar ve siz derin bir sessizligin tam ortasinda hiiihaaappp diye bir ses cikarip –suuuuu kismi gelmeden susar aayyyyy falan diye suratiniz binbir farkli sekle girmisken ortada kalakalirsiniz. Herkes size bakar. Artik cok profesyonelseniz o hapsurugu bir oksuruk ve himkirmayla bitirebilir biraz durumu toparlarsiniz. O sirada onde inen birileri olursa sizin sirada oturanlardan one gecen olur.
Selpak mendilleriniz azalmaya baslamis ve daha tasarruflu olmak adina bir mendili bir kac hapsirik ve himkirik icin kullanmaya baslarsiniz. O sirada cok sert bir tane gelir ve hapsirdiginiz anda zaten eskimis islanmis deforme olmus elinizde tuttugunuz beyaz selpak, minik beyaz konfetilere donuserek dolmusun icinde ucusmaya baslar ve civarinizdaki insanlarin uzerine dogru inise gecer, sizse zaten beyaza bulanmissinizdir, muhtemelen biyiklarinizda kasinizda ve saclarinizda minik beyaz pecete parcalari vardir…off tam rezalet
Son duraga yaklasirken artik inmek uzere olmanin sevinci ile inmek istediginizi belirten cumleyi kurarsiniz. Isiklarda inecehheeeeek var. Cikarabileceginiz en totos ses cikar ve sesiniz catlar
Olmek istersiniz!!!
August 18, 2010
Nankör Kedi
Nankör Kedi lafına çok kazırdım, ayrıca kedilerin kendilerini, sahiplerinini efendisi sanması ve onların sadece kendilerine hizmet için varolduklarına inanması hurafelerinede hiç bir zaman kulak asmak istemedim. Kediler benim için yeni uygulamaya başladıgım odak değiştirme egzersizimin bir parçasıydı. Sinirlenince ya da birine takıp tüm gün kafamda o kişi ile ilgili kavga planları kurmaya başladıgım zamanlarda (ki günümün uyumadıgım zamanlarının %70ine tekabul ediyor) kediler benim tek kurtarıcımdı. Sokak kedisi ev kedisi yavru kedi yaşlı kedi demeden elimi gırtlaklarına sokacak kadar acı verici oyunlar oynayabiliyordum...Yo yo yo nankör asla olamazlardı. Belki karınlarını doyuruduktan sonra dönüp kıçlarını uzaklaşmalarından anlamalıydım gerçi...
Yavru bir kedi bulduk burda, üstelik tek gözü kör. Aç aç miyavlıyordu...Tabi ki beslemek aklıma gelene kadar 45 dakika süre ile kediler ile yapılabilecek tüm oyunları yaptıktan sonra kedinini açlıktan ölmek üzere oldugunu farkettik ve karınını doyurduktan sonra kucağıma bile almama izin vermedi bir daha...Yavru dedim kedicik dedim pisicik dedim gönderdim.
Aynı kedi dün ben yemekhanede yemeğimi yerken bir şekilde yemekhanenın çatısına tırmanmış ve aşağıya inemediği için ciyak ciyak miyavlamaktaydı. Zannımca uzun süredir çatıdan inemediği için çok aç ve susuzduda. Tüm iş arkadaşlarım ve diğer tüm çalışanlar hapır hupur yemeklerini yerlerken ben işimi gücümü bırakıp herkesi çıldırtana kadar pisisisispisispispispispiii sesleri çıkartarak kediciğe doğru yolu göstermeye ve aşağı indirmeye çalışıyordum. Pisi pisi demekten yanaklarım uyusmus ve tükürük bezlerim kurumuş nefessiz kalmıştım. Minik kedicikte ben nereye o oraya şapşal şapşal beni takib ediyor ama bir türlü aşağı inecek bir yol bulamıyordu. Hemen mutfaktan biraz peynir alıp yemek ile kandırmaya çalıştım...oda olmadı. Tek çarem kalmıştı, çatıya çıkmak.
Sakat sol ayağım ve dizime aldırmadan duvarlara tırmanya ve ordan oraya atlamaya başladım ıkına sıkıla çatı hizasına geldim ve minik ağlayan zavallı aç kediye ulaşmak üzeredim. Miieeevvv diyik götünü dönüp catının en ulaşılmaz yerine yürüdü ve yattı. Uyumaya başladı kıcınıda bana döndü. Getirdiğim peynirleri ufalayıp son kalan tükürüklerimle nodül olana kadar pisi pisi diye bağırmaya devam ettim ama banamısın demedi. Dedim acaba kör olan gözüne mi denk geldim, öbür taraflara geçip devam ettim ama hayır, kaçtı gitti
Eh hey gidi kör velet...Madem aç değildin, madem aşağı inmeye çalışmıyodun, ne diye kıçını yırtıp beni yemeğimi bırakıp çatılara kadar tırmandırttın?
Uzun süredir garip sesler çıkardığım için bana bakan ve çatıya tırmanırken tüm çatalımı sergilediğim için beni izleyen mutfak mekan personeli üstüne üstlük birde kediyi indirmekte başarısız oldumu görünce suratımdan inen çizgiyi gördüler ve pis pis sırıtmaya başladılar, keza çatalımın %60 ını görmüş olmalarıda suratımda o sahneyi canlandırmalarına baya yardımcı oldu diye düşünüyorum
Bu olaydan sonra tabii ki kedilere olan sevgim azalmadı ( Ayrıca ne kadar alerjim oldugundan ve kediler yüzünden 2 kere tıkanıp hastanelik oldugumdanbahsetmiyorum bile) ama bir daha karakteri oturmamış yavru kediler için damlara tırmanır mıyım???? Hayır
Nankör şeyler
Bi kere anlatmışlardı zaten, sahibi ölmüş, kedi evde aç kaldıgı için sahbini yemiş, bi kerede başka bi tanesi sahibine saldırmış gırtlağını ısırmış...Zaten bunların hepsi sahiplerinini efendileri sanıyor kendilerini, karnını doyur ohhh dön götünü yat. Yok öle...
Yavru bir kedi bulduk burda, üstelik tek gözü kör. Aç aç miyavlıyordu...Tabi ki beslemek aklıma gelene kadar 45 dakika süre ile kediler ile yapılabilecek tüm oyunları yaptıktan sonra kedinini açlıktan ölmek üzere oldugunu farkettik ve karınını doyurduktan sonra kucağıma bile almama izin vermedi bir daha...Yavru dedim kedicik dedim pisicik dedim gönderdim.
Aynı kedi dün ben yemekhanede yemeğimi yerken bir şekilde yemekhanenın çatısına tırmanmış ve aşağıya inemediği için ciyak ciyak miyavlamaktaydı. Zannımca uzun süredir çatıdan inemediği için çok aç ve susuzduda. Tüm iş arkadaşlarım ve diğer tüm çalışanlar hapır hupur yemeklerini yerlerken ben işimi gücümü bırakıp herkesi çıldırtana kadar pisisisispisispispispispiii sesleri çıkartarak kediciğe doğru yolu göstermeye ve aşağı indirmeye çalışıyordum. Pisi pisi demekten yanaklarım uyusmus ve tükürük bezlerim kurumuş nefessiz kalmıştım. Minik kedicikte ben nereye o oraya şapşal şapşal beni takib ediyor ama bir türlü aşağı inecek bir yol bulamıyordu. Hemen mutfaktan biraz peynir alıp yemek ile kandırmaya çalıştım...oda olmadı. Tek çarem kalmıştı, çatıya çıkmak.
Sakat sol ayağım ve dizime aldırmadan duvarlara tırmanya ve ordan oraya atlamaya başladım ıkına sıkıla çatı hizasına geldim ve minik ağlayan zavallı aç kediye ulaşmak üzeredim. Miieeevvv diyik götünü dönüp catının en ulaşılmaz yerine yürüdü ve yattı. Uyumaya başladı kıcınıda bana döndü. Getirdiğim peynirleri ufalayıp son kalan tükürüklerimle nodül olana kadar pisi pisi diye bağırmaya devam ettim ama banamısın demedi. Dedim acaba kör olan gözüne mi denk geldim, öbür taraflara geçip devam ettim ama hayır, kaçtı gitti
Eh hey gidi kör velet...Madem aç değildin, madem aşağı inmeye çalışmıyodun, ne diye kıçını yırtıp beni yemeğimi bırakıp çatılara kadar tırmandırttın?
Uzun süredir garip sesler çıkardığım için bana bakan ve çatıya tırmanırken tüm çatalımı sergilediğim için beni izleyen mutfak mekan personeli üstüne üstlük birde kediyi indirmekte başarısız oldumu görünce suratımdan inen çizgiyi gördüler ve pis pis sırıtmaya başladılar, keza çatalımın %60 ını görmüş olmalarıda suratımda o sahneyi canlandırmalarına baya yardımcı oldu diye düşünüyorum
Bu olaydan sonra tabii ki kedilere olan sevgim azalmadı ( Ayrıca ne kadar alerjim oldugundan ve kediler yüzünden 2 kere tıkanıp hastanelik oldugumdanbahsetmiyorum bile) ama bir daha karakteri oturmamış yavru kediler için damlara tırmanır mıyım???? Hayır
Nankör şeyler
Bi kere anlatmışlardı zaten, sahibi ölmüş, kedi evde aç kaldıgı için sahbini yemiş, bi kerede başka bi tanesi sahibine saldırmış gırtlağını ısırmış...Zaten bunların hepsi sahiplerinini efendileri sanıyor kendilerini, karnını doyur ohhh dön götünü yat. Yok öle...
July 29, 2010
Aradığınız Kişiye Su An Ulaşılamıyor!
Yaz sezonunda kapalıyım bildiğiniz gibi...Aya Yorgi’ye tasındım, işler yoğun, bir yandan da deniz güneş dans içki derken blog yazmaya enerji fırsat ve salim kafa kalmıyor.
Ama en azından yavastan geri dönüyor oldugumun mesajlarını vermek istedim, Agustos ortasından itibaren tüm maceralarımla, tüm potlarımla, tüm rezilliklerimle tekrar blogumun basına geçeceğim.
Bomba hikayeler serimi tek tek anlatmayacağım, zamanı geçmiş bayat hikayelere gerek yok ama ufak anektodlar lazım tabii ki.
Mesela plajda yaptıgım anons yaza damgasını vuranlardan. 34 zonguldak ceyhan 122 plakalı araç sahibi lütfen aracınızın başına, 34 zeyhan lütfen....ve plajdan kahkahalar yükselir. En yakın arkadaşlarımdan birinin karısından bahsedilirlen muhabbetin ortasından dalıp “ne biçim isim o çocuk ismi mi köpek ismi mi” dememe kadar uzayan bir skala...
Peki yaz nasıl geçiyor burda... Çok çekişmeli. Yazın herkes çok havalı, mayoları çekip biraz bronzlaşında sanırım herkese bir havalar geliyor. Vay efendim o toplantıya ben nasıl çağırılmam, o iş nasıl benden habersiz olur, yapılır. Ben onay vermeden o kim oluyorda böle kararlar alıyor, bavulumu toplar giderim...Tehtidler havalarda ucusuyor, BEN ile başlayan cümlelerin biri bin para(öle mi denirdi)
Küçük yerde yaşıyoruz BBG evi gibi burası. E o seviyede kavgalar dedikodular..siz düşünün artık. Herkesi bir kaşık suda boğabiliriz. Top 3 yi susuz boğarız alimallah.
Neyse ben iyiyim blog yazmayı bırakmadım, geliyorum..aynen devam
Sevgiler
Ama en azından yavastan geri dönüyor oldugumun mesajlarını vermek istedim, Agustos ortasından itibaren tüm maceralarımla, tüm potlarımla, tüm rezilliklerimle tekrar blogumun basına geçeceğim.
Bomba hikayeler serimi tek tek anlatmayacağım, zamanı geçmiş bayat hikayelere gerek yok ama ufak anektodlar lazım tabii ki.
Mesela plajda yaptıgım anons yaza damgasını vuranlardan. 34 zonguldak ceyhan 122 plakalı araç sahibi lütfen aracınızın başına, 34 zeyhan lütfen....ve plajdan kahkahalar yükselir. En yakın arkadaşlarımdan birinin karısından bahsedilirlen muhabbetin ortasından dalıp “ne biçim isim o çocuk ismi mi köpek ismi mi” dememe kadar uzayan bir skala...
Peki yaz nasıl geçiyor burda... Çok çekişmeli. Yazın herkes çok havalı, mayoları çekip biraz bronzlaşında sanırım herkese bir havalar geliyor. Vay efendim o toplantıya ben nasıl çağırılmam, o iş nasıl benden habersiz olur, yapılır. Ben onay vermeden o kim oluyorda böle kararlar alıyor, bavulumu toplar giderim...Tehtidler havalarda ucusuyor, BEN ile başlayan cümlelerin biri bin para(öle mi denirdi)
Küçük yerde yaşıyoruz BBG evi gibi burası. E o seviyede kavgalar dedikodular..siz düşünün artık. Herkesi bir kaşık suda boğabiliriz. Top 3 yi susuz boğarız alimallah.
Neyse ben iyiyim blog yazmayı bırakmadım, geliyorum..aynen devam
Sevgiler
June 06, 2010
We Don't Belong Here
Sabah sabah (14.34'te) muzik folderlarimi duzenlerken "Creep" dinlemeye basladim ve o anda Radiohead grubu ile nasil tanistigimi hatirladim.
Satanist genclerin Turkiye'de kol gostermeye, kedi kesmeye basladiklari bir donemdi :))) Reha Muhtar'a gore. Atasehir'de biRi 14, biri 17 yasinda olan 2 genc 14. kattan el ele atlayip intahar etmisler, duvara ise "We Don't belong Here" yazmislardi...
Bendeniz, 14 yasindaki Minik Levent, hemen internete girmis ve Sarkinin sozlerini Ingilizceden Turkceye cevirmis ve cok huzunlenmistim...Sonrasinda da bir muzik markete girip "Hani su intahar eden satanist genclerin duvara sarki sozunu yazdigi albumden var mi sizde" diyerek Ilk Radiohead albumumu satin almistim...
Sonrasinda artik kedi kani icmeler mi dersiniz, bakirE kizlari kesmeler mi dersiniz maceradan maceraya kostum dermisim:)
Kisa bir surede olsa dark bir ergenlik geciren bendeniz hic bir satanist gruba uye olmasamda tesadufler zinciri pesimi birakmadi. Reha Muhtar Show Haber'de aciklama ustune aciklama yapiyor ve aileleri buyume cagindaki cocuklarini iyi takip etmeleri yonunde uyariyordu.
Satanist genclerin uzerlerinde tasidiklari semboller isimli haberinde: Kuru kafa, pantalon zinciri, ters yildiz, radiohead albumleri...gibi sig aciklamalar yaparak ben ve bir cok yasitimi ailelerinin gozunde sifira indirmis ve bir cogumuza sokaga cikma, arkadaslarinin evinde yatiya kalma yasaklarinin getirilmesine sebep olmustu.
Colins pantalonum ile hediye verilen yildizli anahtarlik, Metro Polis ayakkabilarim ile gelen kuru kafa, o donem cok moda olan pantalon zincirleri ve radiohead albumu...Satanist kitim tamamdi ve annem teker teker check listesini hazirlayip kontrollerini yapmisti, 14 yasimda bir satanist olduguma karar vermisti bile. Bendeniz ise astim hastaligindan yeni kurtulmus kansizliktan takma adi mobydick olan bembeyaz sagliksiz, iki kossa hastanelik olan, iki kahkaha atsa caydanlik gibi sesler cikartip 48 saat acilmak icin oksijen cadirlarinda yasayan..kisacasi satanist olmaktan cok uzak bir cocuktum.
Ama haberlerin ardi arkasi kesilmiyordu
Satanist genclerin Turkiye'de kol gostermeye, kedi kesmeye basladiklari bir donemdi :))) Reha Muhtar'a gore. Atasehir'de biRi 14, biri 17 yasinda olan 2 genc 14. kattan el ele atlayip intahar etmisler, duvara ise "We Don't belong Here" yazmislardi...
Bendeniz, 14 yasindaki Minik Levent, hemen internete girmis ve Sarkinin sozlerini Ingilizceden Turkceye cevirmis ve cok huzunlenmistim...Sonrasinda da bir muzik markete girip "Hani su intahar eden satanist genclerin duvara sarki sozunu yazdigi albumden var mi sizde" diyerek Ilk Radiohead albumumu satin almistim...
Sonrasinda artik kedi kani icmeler mi dersiniz, bakirE kizlari kesmeler mi dersiniz maceradan maceraya kostum dermisim:)
Kisa bir surede olsa dark bir ergenlik geciren bendeniz hic bir satanist gruba uye olmasamda tesadufler zinciri pesimi birakmadi. Reha Muhtar Show Haber'de aciklama ustune aciklama yapiyor ve aileleri buyume cagindaki cocuklarini iyi takip etmeleri yonunde uyariyordu.
Satanist genclerin uzerlerinde tasidiklari semboller isimli haberinde: Kuru kafa, pantalon zinciri, ters yildiz, radiohead albumleri...gibi sig aciklamalar yaparak ben ve bir cok yasitimi ailelerinin gozunde sifira indirmis ve bir cogumuza sokaga cikma, arkadaslarinin evinde yatiya kalma yasaklarinin getirilmesine sebep olmustu.
Colins pantalonum ile hediye verilen yildizli anahtarlik, Metro Polis ayakkabilarim ile gelen kuru kafa, o donem cok moda olan pantalon zincirleri ve radiohead albumu...Satanist kitim tamamdi ve annem teker teker check listesini hazirlayip kontrollerini yapmisti, 14 yasimda bir satanist olduguma karar vermisti bile. Bendeniz ise astim hastaligindan yeni kurtulmus kansizliktan takma adi mobydick olan bembeyaz sagliksiz, iki kossa hastanelik olan, iki kahkaha atsa caydanlik gibi sesler cikartip 48 saat acilmak icin oksijen cadirlarinda yasayan..kisacasi satanist olmaktan cok uzak bir cocuktum.
Ama haberlerin ardi arkasi kesilmiyordu
Şeytana mı tapıyorlardı
Alp Cenan Yuğaç ile Aslı Yardımcı'nın Ataköy'de şeytana tapanlar grubuna üye oldukları ileri sürüldü. Çevre sakinleri bu grubun Ataköy'de terk edilmiş haldeki tarihi baruthane binasında sık sık ayinler düzenlendiğini ve kedi kurban ettiklerini belirttiler. Binanın duvarlarında ‘‘şeytan burada’’ yazıları ve yakılan ateşlerin kalıntıları da bulundu. Sık sık intiharı düşündüğü için tedavi gören Alp Cenan Yuğaç mor rengi çok sevdiği için tırnaklarını da mora boyuyordu.
Annem careyi bir gece odama usulca gelerek benimle beni korkutmadan konusmakta buldu. Sonucta beni korkutursa cete uyeleri ile birlikte onuda kesebilirdik her ne kadar bakire olmasa da ...
Leventcim dedi...Satanist misin?
O yildizli anahtarligi kimden aldin dedi...Petek verdi dedim kapidan bizi izleyen ablami gostererek. Annem olumcul cumlesini iste bu noktada telaffuz etti. "Petek sen de mi satanisttin.
Benden umidi kesmis ve satanist olduguma %100 emin olan annem ilk cocugunun 21 yasindaki tek kizinin da satanist olmasi uzerine yilikmisti...
Kendisine cok zor gunler yasatmistik 90'larin sonunda.
Ah annecim gordun mu bak hicbirimiz satanist olmadik...okuduk adam olduk:)
Ama yine de soyle bitirebilirim
WE DON'T BELONG HERE!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)